Вера Міхно. Роздум

21.02.2013, 08:06  |  Навіны » Грамадства

РОЗДУМ

 

Зніцела, родная ты мова,

Адстаўку, мабыць, атрымала.

Дзень пражыву – і хоць бы слова

Па-беларуску прагучала.

 

Сталічнай вуліцай прайдуся –

Нібы ў замежнае краіне!

Ні “прывітанне!”, ні “Даруйце!”

Ніхто нікому тут не кіне.

 

Патрэбна ж так даразмаўляцца –

Гаспадары, браты, панове! –

Каб у каханні прызнавацца

І тое на замежнай мове!

 

У чым жа крыецца прычына

Таго, што беларускай маці

Нязвыкла калыханку сыну

На роднай мове праспяваці?

 

А як навокал позірк кіну –

Паўсюдна родныя абліччы.

Мяне з журбой клін жураўліны

На беларускай мове кліча.

 

Па беларуску – відавочна! –

Аж гамана па ўсёй акрузе

Сарокі нашыя стракочуць,

Гудуць на красках пчолкі ў лузе.

 

Шарпочуцца на мове роднай

Дубы і сосны векавыя.

І, далібог жа, воўк галодны

Па-беларуску ў лесе вые!

 

Што ж месца мове не знайшлося

У душах нашых і хацінах?..

Звіняць званы.

І мне здалося –

Па мове роднае галосяць

Яны гучней, чым па Хатыні…

 

(Са зборніка “Крык спуджанай птушкі”, Мн.2011)

Навіны па тэме