Віталь Рымашэўскі. Рэзалюцыі АБСЕ па Беларусі. Хто прайграў?

06.07.2017, 09:11  |  Блог Віталя Рымашэўскага, Палітыка

Віталь Рымашэўскі. Рэзалюцыі АБСЕ па Беларусі. Хто прайграў?

 

У павестку дня сесіі ПА АБСЕ не вынесеная рэзалюцыя па Беларусі, падрыхтаваная літоўскімі дэпутатамі. І замільгалі гучныя загалоўкі СМІ: "Лукашэнка абыграў Літву”, "В ОБСЕ "прокатили" резкую резолюцию Литвы по Беларуси”…

Пры гэтым, мала хто звяртае ўвагу на тое, што РЭЗАЛЮЦЫЙ ПА БЕЛАРУСІ ПАДРЫХТАВАНА ДЗВЕ. Другая рэзалюцыя – па сітуацыі ва Ўсходняй Еўропе ў цэлым, але палова пунктаў – пра Беларусь.
Непрыняцце літоўскай рэзалюцыі - толькі на першы погляд няўдалая спроба літоўскіх дэпутатаў і перамога беларускіх чыноўнікаў.

Па-першае, насамрэч, усе дасягнулі сваіх мэтаў: беларускія чыноўнікі могуць справаздачыцца свайму кіраўніку – "не дарэмна хлеб елі”, Аляксандр Лукашэнка можа захаваць твар - бо рэзалюцыя не прынятая. Літва прыцягнула ўвагу да БелАЭС - нават Лукашэнка зрэагаваў (маўляў, "мы гатовыя дамаўляцца з літоўцамі, разам будаваць і эксплутаваць”). Магчыма, літоўская дэлегацыя і хацела б большага, але гэта была маладасягальная задача-максімум. І атака імі Шведаў зараз дасць магчымасць вымагаць ад іх большай згоды з прапановамі Літвы ў будучым.

Па-другое, другая рэзалюцыя цяпер пройдзе з большай верагоднасцю (бо нават праціўнікі першай рэзалюцыі апелявалі да другой як да правільнай). А ў другой рэзалюцыі па правах чалавека і іншых пытаннях па Беларусі ўсе ёсць, апроч АЭС. Ну , а як было сказана вышэй, да пытання АЭС увага прыцягнутая. Зрэшты, прыцягнуць увагу да тых ці іншых пытанняў – гэта хіба што не адзіны магчымы практычны вынік ПА АБСЕ. Бо рашэнні ПА АБСЕ вельмі ўскосна звязаныя з практычнымі дзеяннямі.

Безумоўна, у выйграшы застаўся і шведскі дэпутат Кент Харстэт, які, як кажуць, збіраецца працягваць кар’еру ў ПА АБСЕ. Цяпер ён здабыў галасы Беларусі (магчыма і Расеі) у сваю падтрымку, адначасна пазбавіўшыся крытыкі з боку большасці сваіх заходніх калег.

А цяпер ўявіце сітуацыю, калі б была толькі адна рэзалюцыя, падрыхтаваная дэлегацыяй Швецыі (паверце, там шмат пунктаў, якія вельмі недаспадобы беларускім уладам). Тады асноўныя баталіі разгарэліся б вакол яе. І нават пры яе прыняцці эфект быў бы нашмат меншы, бо рэзалюцыі патрэбны не самі па сабе, а дзеля таго, каб мець практычны вынік, уплываць на паводзіны тых, у дачыненні каго яны прымаюцца.

Зразумела, што прадстаўнікі беларускіх уладаў цяпер будуць імкнуцца максімальна змякчыць і Другую рэзалюцыю. Але ў гэтай сітуацыі шанцаў на поспех у іх нашмат меней.

Зрэшты, нават наяўнасць саміх праектаў рэзалюцый зрабіла сваю справу - пагроза прыняцця рэзалюцыі ўжо дапамагла вызваліць з-за кратаў хлопцаў, затрыманых па справе патрыётаў.
Важна, што захоўваецца моцная група заходніх палітыкаў, якія па-ранейшаму гатовыя прытрымлівацца каштоўнаснага падыходу ў палітыцы. Сёння на Захадзе досыць безумоўных лабістаў, якія былі супраць любой рэзалюцыі па Беларусі. Цікава тое, што гэтыя ж людзі разглядаюць Беларуска-Еўрапейскія стасункі выключна ў рэчышчы расейскай палітыкі. Але гэта тэма для асобнага артыкула.

P.S. Абедзве рэзалюцыі падрыхтаваныя прадстаўнікамі Еўрапейскай народнай партыі. БХД і Права-цэнтрысцкая кааліцыя адпачатку падтрымлівалі абедзве рэзалюцыі.

Навіны па тэме