The post Віншаванне са святамі ад імя Маладых хрысціянскіх дэмакратаў appeared first on Афіцыйны сайт Беларускай Хрысціянскай Дэмакратыі (БХД).

У роліку вы пачуеце, хто аб’яднаў Еўропу пасля Другой сусветнай вайны і чаму дзень Еўропы святкуецца 9 траўня?

Прыемнага прагляда!

The post Хто аб’яднаў Еўропу? appeared first on Афіцыйны сайт Беларускай Хрысціянскай Дэмакратыі (БХД).

Менавіта ініцыятыва «За якасную медыцыну ў Віцебску»яшчэ ў 2014-м распачала паходы па кабінетах віцебскіх чыноўнікаў і пачала дамагацца, каб улады звярнулі ўвагу на стан медыцынскага абслугоўвання ў абласным цэнтры. Граматны галоўны доктар горада Станіслаў Цітовіч, абцяжараны аптымізацыяй медабслугоўвання вобласці галоўны спец Юры Дзеркач (быў яшчэ да нядаўняга часу), 6 дактароў у складзе Віцебскага гарсавета (да 2018-года)- усе яны давалі нам няўцямныя адказы на нашыя шматлікія «чаму?» і «калі?».

Мы ў кабінеты чынуш з’яўляліся як на працу, нам ўжо быў выстаўлены дыягназ » чарговае абвастрэнне». Але, паколькі мы прынеслі па ўсім накірункам агулам каля 10000 подпісаў, рэагаваць павінны былі. Замест планаванага паліклінічнага комплекса ў м-нах Білева з’явілася амбулаторыя для дарослых, зусім нядаўна адчыніла свае дзверы амбулаторыя для дзяцей – 4-6 гадоў аббівання парогаў, у м-не Поўдзень-7а вырасла прыгожая сучасная паліклініка-3 гады аббівання парогаў, кампутрызаваныя чэргі, пошукі лекаў, аналізы без уласных шпрыцоў, рамонт інфекцыёнкі-1-е аддзяленне – гэта ўсё подпісы, подпісы, паходы.

Праблем яшчэ заставалася зашмат: тэрміновы рамонт 1-й кардыялогіі на Камуністычнай, капітальны рамонт гінекалогіі на Хмяльніцкага чакаюць будаўнічыя краны ўжо 7 гадоў(!!!), недахоп медыкаў увогуле, вузкіх спецыялістаў у прыватнасці, састарэлае медыцынскае абсталяванне, адсутнасць апаратаў МРТ, ламаныя ложкі… З гэтым усім неаднаразова звярталіся да чыноўнікаў рознага ўзроўню. Няма грошай!- такі быў звычайны адказ пасля пераліку таго, што зроблена ў галіне медыцыны. Мы тыкалі пальцам, дзе грошы падаткаплацельшчыкаў, якія можна было б накіраваць на вырашэнне праблем. Гэта і прастоі тэхнікі на будаўнічых пляцоўках, гэта штогадовая ў адным і тым жа месцы замена тратуарнай пліткі ці штогадовыя рамонты лесвіцы на Успенку, гэта пахабныя тапіярыі па горадзе ці ў рост чалавека вазоны з ссохлымі туямі на плошчы Перамогі, гэта бясконцыя рамонты кабінетаў чынуш, гэта нахабныя праекты па знішчэнні гістарычнай спадчыны горада… І ўжо ўтойванне інвестыцыйных планаў горада і вобласці, бо гадоў 5 запар яны не выконваліся і на 50%, а грошы знікалі ў невядомым накірунку…

Але вось прыйшоў час – яго ніхто не чакаў – пандэмія. Страшная і бязлітасная. Ні горад Віцебск, ні вобласць да яе аказаліся татальна не гатовымі: усе тыя праблемы, на якія мы ўказвалі, а ўлады адмахваліся, сталі прычынамі таго, што катастрафічна не хапае сродкаў абароны, лекаў, памяшканняў для хворых, дактароў, сярэдняга медыцынскага персаналу, апаратаў дыягностыкі і дапамогі дыхаць. Каб не жыхары Віцебска, якія ледзь не адразу кінуліся хто маскі шыць хоць і рукамі, хто грошы збіраць, закупаць і развозіць па бальніцах неабходнае, хто шчыткі друкаваць на 3D прынтэрах, хто дактароў карміць і г.д., ужо наступіў бы калапс….

Дык спадарства чынавенства, да людзей трэба прыслухоўвацца, людзей трэба берагчы і шанаваць, без людзей вы нулі голыя. Забылі, пра што мы вам увесь час нагадваем? Слугі вы народу! А як народ абыходзіцца зараз без вас – і каранцін абвесцілі самі, і на самаізаляцыю сышлі, і лекараў забяспечваюць, то за што вы грошы атрымліваеце? Ніякі каранцін і ніякі крызіс вас не кранае? Горшыя з горшых паселі ў чыноўнічыя крэслы… Апошнія часы дажываеце….

The post Канстатацыя appeared first on Афіцыйны сайт Беларускай Хрысціянскай Дэмакратыі (БХД).

Тэмпература ў Сеціве відавочна падскочыла з прыняццем рашэння наконт праймерызу. Закіпелі страсці. Як пачытаеш – кожны па-свойму мае рацыю. Я зразумела, у чым сутнасць канфлікту паміж так званымі ігноршчыкамі і дэмакратычнымі палітыкамі. Ігноршчыкі таксама хочуць дабра Айчыне, але ў большасці ці малаактыўныя, ці закліненыя на сваіх ментальных устаноўках. Для іх правільна не галасаваць і не ўдзельнічаць ніякім чынам, то бок – атрэсці рукі і сядзець на абочыне. (А маглі б стаць някепскімі назіральнікамі.)

Але! Прашу ўвагі! Не наша справа дыктаваць палітыкам, што тым рабіць і як дзейнічаць у дадзенай няпростай сітуацыі. Наша сітуацыя – гэта хранічная, застарэлая, расцягнутая на гады хвароба, якую не вылечыш пілюлямі ды мазямі. Тут паказана радыкальнае ўмяшанне ў грамадскі арганізм. Звычайна ўзважваюць, ці хопіць у “пацыента” рэсурсаў перанесці такую аперацыю. Акрамя таго, ён сам можа адмовіцца (па многіх прычынах).

Будзем рабіць тое, што можам. Мы не багі-аватары, нашы магчымасці досыць сціплыя, народ расколаты і знявераны. Мы не здольны дайсці да кожнага прадстаўніка электарату, актывістаў штрафуюць і судзяць дзеля застршэння і, заадно, папаўнення казны. Нам супрацьстаіць злая, узброеная, узаконеная і абнаглеўшая сіла. Дык асцеражэмся пырскаць слінай і ганіць тых, каго адзін сучасны пісьменнік назваў мучанікамі.

Галіна Каржанеўская

The post Галіна Каржанеўская. Канфлікт у Сеціве appeared first on Афіцыйны сайт Беларускай Хрысціянскай Дэмакратыі (БХД).

Пад выбары на экраны беларускага ТВ з усіх шчылін павылазілі праваднікі генеральнай лініі – такія ж агідныя, як і сама лінія. Яна, гэтая антынародная лінія, вымушае махлярыць педагогаў і праз ЦВК спускае ўніз працэнты – колькі каму з кандыдатаў “намаляваць” у клетачцы выніковага пратаколу.

Каго пабойваюцца, тым выстаўляць менш за ўсё. І самае абсурднае, што ніхто з жадаючых трапіць у “палатку” – ні левыя, ні правыя, ні самавылучэнцы, ні мілыя ўладзе  – не будуць ведаць свайго сапраўднага рэйтынгу.

На парламенцкіх выбарах, якія лічаць рэпетыцыяй прэзідэнцкіх, назіральнікі “Права выбару” спрацавалі лепш, чым калі. Была захавана бесперапыннасць назірання, што з’яўляецца безумоўным плюсам. Зафіксавана мноства разыходжанняў у падліках – нашых і іхніх. Вялікае разыходжанне, як лічыць палітычны аглядальнік СТВ (вечаровы эфір 19 лістапада), нельга зрабіць нават тэхнічна. Дык гэта справа тэхнікі, грамацей ты наш! Даўно вядома, што патрэбныя лічбы робяцца банальнымі прыпіскамі. Ніхто ж ніколі не звяраў колькасць бюлетэняў з подпісамі выбарцаў.

У дні датэрміновага галасавання намі заўважаны прафесійна арганізаваныя “каруселі” – калі шустрыя цётачкі адна за адной плюхаюцца ля стала камісіі, працягваюць пашпарты,  бягуць з лісткамі ў кабіны і знікаюць, каб тэлепарціравацца на іншым участку.

З-за “каруселяў” вечарам  вывешваліся лічбы, меншыя (!), чым у назіральнікаў. Члены камісіі не ў стане зафіксаваць дакладную лічбу кабет у ступах, бо тыя імітуюць галасаванне, але  не распісваюцца ў спісах выбарцаў. Паспрабуй іх падлічы… Так забяспечваліся “птушачкі” для прызначаных дэпутатаў. У сталіцы на Пушкінскай акрузе 103 за вушы выцягвалі Панасюка. Нягледзячы на самаадданыя высілкі і выдумкі,  50-ці адсоткаў у Мінску ўсё ж не хапала, таму і ў асноўны дзень улюбёнцам лёсу накінулі па 200-300 галасоў.

На многія ўчасткі наведваліся міжнародныя госці. Тых, хто адкрываў ім вочы на асаблівасці народаўладдзя ў Беларусі, пасля пад рознымі падставамі пазбаўлялі акрэдытацыі, помсцілі. На ўчастку № 433 (Мінская СШ № 7) палячка з перакладчыцай   засталіся на падлік. Рэй вяла дырэктарка.  Сталы для папер размясцілі далёка-далёка, а яшчэ далей знаходзіўся стол з таблічкамі- прозвішчамі, за ім сядзела сакратарка. (Лічылася, што пералічвае стосы.) Усе назіральнікі – хто падлічваў і хто быў звычайным статыстам,  засталіся на сваіх месцах уздоўж сцяны. Аднак паважаныя госці пажадалі стаць бліжэй, і я ламанулася следам за імі. Падцягнуліся і астатнія. Вы думаеце, мы што-небудзь угледзелі? Мы толькі чулі шамаценне і бачылі перакладванне папер.

 Каторы ўжо раз я назіраю гэтае мышынае шабуршэнне! А яны з экранаў чаўпуць сваё: “Народ зрабіў выбар…”  Ну канечне, зрабіў. Адно спытаемся: ці быў ён незалежны ад куратараў, камендантаў, ідэолагаў, дырэктараў? Дый выбар той, на вялікі жаль, застаўся таямніцай для грамадскасці.

Галіна Каржанеўская

The post Галіна Каржанеўская. Пасля выбараў. Вынікі шамацення appeared first on Афіцыйны сайт Беларускай Хрысціянскай Дэмакратыі (БХД).

“Дамагайцеся сумленных выбараў!” – як мантру, паўтараюць палітолагі і чытачы незалежнай прэсы. “Перастаньце ўдзельнічаць у дрэнным спектаклі, вы ж не акцёры…” Ну дапусцім, перасталі. Ганарліва адвярнуліся і зрабілі выгляд, што нам усё роўна. Пра тых, хто прытрымліваецца малаўцямнай у нашых умовах тактыкі байкоту, у мяне нават сатырычны вершык напісаўся.

Гэй, заляжам на канапы!

Мы сістэме з даўніх пор

Прынцыпова, ціхай сапай,

Аб’яўляем свой “ігнор”.

Дазволю сабе адказаць за ўсіх, хто вызнае дэмакратычныя і нацыянальныя каштоўнасці, займае незалежніцкую пазіцыю і гатовы яе адстойваць. Так, мы не акцёры, але мы і не староннія гледачы, загнаныя на галёрку. Калі мы  ўдзельнічаем у выбарчым “працэсе”, то дамагаемся многага. Вучымся трымаць удар (калі рэгіструемся кандыдатамі), збіраем кампрамат (калі назіральнікі), атрымліваем вопыт працы з людзьмі ў пікетах, маем магчымасць легальнага прасоўвання грамадскіх праектаў.

“Хто іх ведае?” – рытарычна пытаўся з экрана нязменны кіраўнік дзяржавы. (Перад выбарчай дзеяй ён не забыўся “ўбрыкнуць” палітычныя партыі і рухі.) Яго б мы таксама меней ведалі, калі б кожны дзень не бачылі па ТВ. Адзін спецыяліст з Беларусі працаваў нейкі час у Венесуэле, дык там, казаў, паказвалі Галоўнага хіба што раз на тыдзень. Як з гэтым у Паўночнай Карэі – не ведаю, маніць не буду.

Пудзіла пад назвай “выбары” даўно высмеялі ўсе, нават вароны. Тым не менш, яно красуецца на грамадскім полі і не саромеецца сваіх лахманоў. Нельга абхітрыць самага большага хітруна – дзяржаву. Як прызнавалася знаёмая, “я не магу змагацца з дзяржавай, бо ў мяне сілы меней”.

Чаму  ўлады адмаўляюцца ўносіць змены ў выбарчае заканадаўства? Таму што змена хаця б аднаго пункта праявіць фашывасць усіх астатніх. Тады ўся гэта прадуманая подлая сістэма абрынецца, як картачны дамок.       Пра яе спецыфічнасць, на жаль, мала ведае просты электарат, выхаваны яшчэ Савецкім Саюзам. У некаторых прадстаўнікоў форменная каша ў галаве. Пасля тэлевізійнага выступу кандыдатаў у дэпутаты тэлефануе ветэран працы з Баранавічаў (яна не прадставілася). Хто канкрэтна  жанчыну ўзбурыў, я так і не зразумела. З яе блытанага маналога ясна было адно: ва ўсіх грахах яна чамусьці вінаваціць “свядомых” (слова гэтае прамаўлялася з сарказмам, што мне падалося знаёмым).

Жанчына з абурэннем пыталася, чаму мы не зоймемся сеткай крам “Еўраопт”, бо іх ніхто не правярае. Там дзяўчаты нібыта па 14 гадзін праседжваюць за касамі. (Ад сябе дадам: ходзяць чуткі, што касіркі вымушаны надзяваць памперсы. – Г.К.) Іх штрафуюць за кожную дробязь, якую пенсію яны атрымаюць? “Еўраопт” заваблівае пакупнікоў акцыямі са зніжкай у 10 капеек і г.д. Каму падначальваецца гэты гандлёвы манапаліст, не ўсім вядома. Затое незнаёмая на тым канцы дрота крытычна ставіцца да алігарха, які ўзначальвае “Дарыду”.

Што на гэта скажаш? Такі народ зручна падманваць, ён наіўны, як дзіця. А падман давер’я, як сказана ў Бібліі, – найбольшы грэх.

                                                                                    Галіна Каржанеўская

The post Галіна Каржанеўская. Пудзіла пад назвай “выбары” appeared first on Афіцыйны сайт Беларускай Хрысціянскай Дэмакратыі (БХД).

ПадБрэстамнапалі на людзей, якіявыступаюць за чыстаепаветра для сваіх дзяцей.

Бандыт напаў на жанчыну, нанёс ёй сур’ёзную траўму і пашкодзіў машыны абаронцаў. Ён ідэнтыфікаваны. Але ён на волі, і міліцыя “не бачыцьпрычынаўзатрымлівацьяго”.

Нават кіраўніцтва свінцовага заводу, праглядзеўшы відэа, афіцыйна выбачылася за яго паводзіны. Нават яны ў шоку. А органы, якія павінны ахоўваць парадак і абараняць грамадзянаў, не бачаць відавочнага крыміналу.

Бандыт, які нападае на людзей, збівае іх і пагражае ім, мусіць сядзець у турме. Любога апазіцыянера і актывіста міліцыя ды камітэтчыкі імгненна заламаюць за ўлётку ці нават пост у сацсетках. А “героя”, які б’е жанчыну, пакрываюць.

Выснова відавочная: у Брэсце дзейнічае арганізаваная злачынная групоўка, мэта якой – запалохаць грамадзянаў, фізічна і псіхалагічна падавіць пратэст супраць свінцовага атручвання, і ў гэтую групоўку ўваходзяць прадстаўнікі ўлады. Інакш – як патлумачыць ашаламляльны спакой спецыяльных службаў?

Спробы падкінуць абаронцам наркотыкі ды зброю не далі эфекту. Цяпер банда перайшла да адкрытага беспакаранага гвалту.

Такую ж схему, з пастаяннымі правакацыямі і гвалтам, мы назіраем у Курапатах.

Спосаб змагання ў такім выпадку адзін: максімальны розгалас, заявы ва ўсе інстанцыі паводле закону і ўзмацненне кампаніі абароны. Банда павінна ведаць: кожны акт гвалту прывядзе да пашырэння пратэстаў.

Людзі, якія абараняюць насельніцтва 300-тысячнага гораду ад экалагічнай катастрофы – героі Беларусі, без перабольшвання. З рызыкай для свабоды і жыцця яны змагаюцца за чыстае паветра для маўклівай большасці.

Зараз – самы час далучыцца і падтрымаць абаронцаў.

Павел Севярынец

The post Павел Севярынец. Свінцовае беззаконне appeared first on Афіцыйны сайт Беларускай Хрысціянскай Дэмакратыі (БХД).

За год у Віцебску недзе 30 сонечных дзён. Звычайна яны неяк размяркоўваюцца па порах года, а тут чыстае сонечнае неба ўвесь красавік. І ні кроплі дажджу. Ужо па-летняму цёпла, а ні табе зялёнага лісціка на дрэве, ні травіначкі. Ледзь-ледзь перад Вялікаднём пачала з’яўляцца, радуючы вока і праганяючы нейкі касмічны страх, што ў прыродзе Віцебска адбыліся нейкія нядобрыя незваротныя змены. І, кажуць, зʼявіліся ў вялікай колькасці кляшчы…

Ну, гэта жывыя істоты, ім не загадаеш, дзе жыць і ў каго кроў піць… А вось Віцебскі зелянгас і таямнічае начальства, чыімі загадамі той зелянгас кіруецца, – гэта асобная размова. Яе і пачнем. Здаля.

Каб аптымізаваць жыццядзейнасць гораду, у Віцебску ЖКГ прыдумаў скараціць амаль усіх дворнікаў і размеркаваць плошчу гораду паміж зелянгасам і Гардармостам. У выніку і вуліцы, і двары заваліла смеццем: ні ліст апалы не паспелі прыбраць – так і праляжаў дзе ў купах, а дзе і так. Каля смеццевых бакаў горы, дзе з удзячным відам грэбліся бамжы, вароны, пацукі.

Пакуль не ўмяшалася пракуратура, нашыя (ініцыятывы «Віцебск- горад наш») груканні і паходы па кабінетах выніку не давалі. Загадчык аддзелу па зваротах грамадзян Віцебскага гарвыканкаму з упартасцю сапсаванай кружэлкі паўтараў, не гледзячы ў вочы: «Усё прыбіраецца адпаведна новаму заканадаўству». А новае заканадаўства – гэта як раз і рашэнне гарвыканкама «аптымізаваць». Нарэшце, прызналі: фокус не ўдаўся, з 1 траўня вярнуць дворнікаў у двары! Пакуль іх асабліва не бачна. Па-ранейшаму вецер катае па асфальце пустыя балоны з-пад піва ды носіць у паветры ашмоткі поліэтыленавых пакетаў, шуршыць, прыбіваючы да якога куста, скарыстанымі ўпакоўкамі і па крысе горад зноўку зарастае смеццем.

Але ж новы клопат! Траўка палезла! Толькі-толькі паказала з ссохлае зямлі свае язычкі (яшчэ ніякі клешч не паспеў яе аблюбаваць у якасці стартавай пляцоўкі), а яе – жжах і няма. Касцы з трымерамі павылазілі. Спачатку выбрылі дашчэнту праспект Перамогі, зараз перасяліліся на Маскоўскі. Ды не па аднаму, а гуртамі. Працоўны дэсант у нас у Віцебску зараз у вялікай модзе.

Спешваюся з ровара, падыходжу: «Хлопцы, чые вы будзеце?» – «Зелянгас» – «Гэта вам такое заданне далі-касіць?» – «Ну так, нам сказалі – мы працуем» – «А дзе вы траву бачыце? Вось гэта яшчэ не яна». – «Ну. нам сказалі» – «А галава, спытаць-сказаць, што?» – «Вы што фатаграфуеце? Куды вы гэта выстаўляць будзеце? Я зараз міліцыю пазаву! Не дай Бог мой твар! Я вам асабістае жыццё сапсую! Я мужыкоў збяру. Ну-ка мне сваё прозвішча!» О, як асмялеў! Чаго пералякаўся? Гэты момант яшчэ патрабуе асэнсавання і працы… Тэлефануем у зелянгас, размаўляем з намесніцай Валянцінай Генадзеўнай. Яна, адчуваецца, недзе на абʼекце (так прынята казаць), нічога патлумачыць не можа, акрамя «нам загадалі, а хто, я не памятаю».

Тэлефануем адказнаму за экалогію гораду Фандо Валерыю Эдуардавічу (Амаль увесь красавік у Віцебску перавышала норму небяспечных цвёрдых выкідаў у паветра ў 2,5 разы).

Нагадваем пра забруджванне, смецце. Пытаемся, як жа так, чаму так усё без розуму. «А хочам, каб прыгожа было перад 9-м, траўка каб раўненькая, а то адна хутчэй расце, другая марудней»

Абзац. Па нормах траву на вулічных газонах стрыгуць (косяць), калі яна дасягне 15-20 см і пакідаюць не менш, як 5 см (у горадзе). А тут хаця б на 3 вырасла…

Віцебск падчас летняй спёкі пераўтвараўся амаль у пустку. Руда-шэрага колеру горад. Пры тым, што праз яго працякаюць 3 рэчкі… Бо няма сапраўднага гаспадара, ёсць чыёсьці спантаннае рашэнне, каб усё пад лінеечку, нібыта так прыгожа, няма разлікаў і розуму ў падыходзе да даволі простай праблемы: зрабіць горад чыстым, утульны, прывабным. А выканаўцы, што выканаўцы?.. Скажы дурню паклоны біць, дык ён і лоб пабʼе.

Электронны запыт у зелянгас адправіла.

Таццяна Севярынец

The post Скажы дурному паклоны біць… appeared first on Афіцыйны сайт Беларускай Хрысціянскай Дэмакратыі (БХД).

Прайшло ўсяго больш за 40 гадоў, як віцебскія ўлады абвесцілі пустку за лядовым палацам (якога тады не было і ў планах) паркам 1000-годзя (урачыста адзначалася дата 1000 год гораду ў 1974 годзе), і два гады, як віцебскія сябры аргкамітэту БХД, актывісты ініцыятывы «Віцебск – горад наш», пачалі грукацца ў дзверы начальнікаў ды патрабаваць выканаць, нарэшце, тыя 40-гадовай даўніны планы.

Дзеля справядлівасці трэба сказаць, што чыноўнікі час ад часу ўзгадвалі пра парк: вадаём калісьці абклалі каменнем, забаранілі купацца, гнілым зубам уторкнулі біяпрыбіральню, увесь час зачыненую, а валанцёры амаль штогод упарта тыркалі ў паркавую гліну дрэўцы з марай, што, нарэшце, нешта прыжывецца.

22 красавіка парк стаў галоўнай пляцоўкай агульнанацыянальнага суботніка. Напярэдадні прывезлі зямлі, дрэўцаў, пачалі рыць уздоўж дарожак (2 гады пракладалі) траншэю для кабелю, каб і вадаём, і дарожкі заззялі ліхтарамі. Усё начальства, абласное і гарадское з памагатымі, былі тут, браліся за лапаты, пазіравалі на фоне блакітнага неба, бо парк упарта не хацеў станавіцца паркам, але колькі дзясяткаў дрэўцаў пасадзілі.

Актывісты ініцыятывы ў той дзень вырашылі, што іх высілкі будуць больш карыснымі на Адамавай сядзібе ў Вялікіх Лётцах… Але руку на пульсе парка трымалі.

Начальства па старой савецкай звычцы ўсталявала ля вадаёма вялікі камень, прыкруціла да яго шыльду, што вось гэта ў парку будзе алея, прысвечаная 75-годдзю са дня вызвалення Віцебску ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў.

Я доўга наразала колы па парку, каб пабачыць яшчэ якія азначаныя датамі знакі. Не знайшла.
За 1000 гадоў Віцебску здарылася толькі гэтая падзея? Падзея, ніхто не спрачаецца, асабліва калі ўзгадаць, як старанна пляжылі савецкія самалёты горад, які пакідалі ў 1944 годзе немцыІ 118 жыхароў, якія засталіся ў жывых, пачалі падымаць з руін горад…

Ці прыжывуцца, нарэшце, дрэўцы? Уздоўж праспекту Перамогі на тэрыторыі таго, што павінна, нарэшце, стаць паркам, моладзь па камандах «Бяры! Стаў! Прысыпай! Прыціскай! Палівай!» тое выконвае. Дрэўцы раскладзены каля лунак. Дзе корань, дзе верхавіна – разабраць складана, бо гэта нейкія абрубкі. Пабачыўшы тое, не стала ўмешвацца ў працэс, але прыйшла горкая думка, што і на гэты раз цяжка будзе назваць гэтую пустку паркам. Так, дарожкі амаль усе праз пустку пракладзеныя, падключаць ліхтары. Рубільнік тут, пэўна, будзе паварочваць галоўны госць «Славянскага базару» – штогод нешта адкрывае, і няважна, як тое адкрыццё хутка закрываецца на тэрміновы рамонт.

Звыкла без душы, без агеньчыка, без любові да гораду. Ляніва цюкаюць па бардзюру рабочыя, другія мацюкаюцца ля груды пліткі, на заўвагу нязлосна агрызаюцца, пытаючыся разабрацца, на якой гэта мове я да іх звярнулася. Нешта памянялася ў атмасферы гораду за 1000 гадоў. Не хоча ён красавацца на высокіх берагах Дзвіны, не адчуваецца тут ганарлівага пераможнага духу беларусаў.

Таццяна Севярынец

The post Ці быць ужо парку 1000-годдзя? appeared first on Афіцыйны сайт Беларускай Хрысціянскай Дэмакратыі (БХД).

Хачу падзяліцца тым, што мяне па-сапраўднаму натхняе ў жыцці – гэта ўчынкі людзей, якія робяць больш, чым павінны былі б рабіць. Больш, чым ад іх вымагаюць абставіны. Больш, чым патрабуюць годныя чалавечыя паводзіны. Кожны год дарыць мне прыклады такіх учынкаў самых розных людзей. Дзеля мяне асабіста яны становяцца Чалавекам/людзьмі Года.

Учора я меў выдатную магчымасць правесці тры гадзіны ў кампаніі такіх людзей у двары РАУС: Музыкаў, якія выбралі пастарунак замест адмовы ад канцэрту, а таксама людзей, якія выбралі арышт замест адмовы схаваць бел-чырвона-белую сімволіку . Учора ў двары асабіста мне было не роспачна, а натхняльна і светла – ад іх учынкаў. 

Вы – лепшыя! Павал Аракелян, Лявон Вольскі, Ігар Варашкевіч, Зміцер Вайцюшкевіч, Алена Талстая, Мікалай Казлоў, Янка Вольская, Сяргей Васількоў…

Няма ідэальных краін і ідэальнага свету, і паўсюль тыя, хто ідуць за Праўдай і Святлом знаходзяць свой крыж. Паўсюль ёсць чалавечыя ўчынкі, якія асвятляюць і робяць свет лепшым. 

Мы жывем у прыцемны час, але Святло ў цемры свеціць і цемра не абдыме яго. 

Няма шанцаў у Шуневіча ў змаганні супраць Дашкевіча. Няма шанцаў у МВД у змаганні супраць Музыкаў. 

Світанак прыйдзе! 

Дзякую ўсім за падтрымку!

Віталь Рымашэўскі

The post Усім, каму ўчорашнія падзеі прынеслі расчараванне ці роспач. appeared first on Афіцыйны сайт Беларускай Хрысціянскай Дэмакратыі (БХД).