“Я шчаслівая быць тут на Кангрэсе ЕНП, бо я ведаю, што я сярод сяброў. Сяброў, якія падзяляюць тыя самыя каштоўнасці і маю веру ў незалежную і дэмакратычную Беларусь. Шмат гадоў ЕНП была вядучай сілай, якая падтрымлівала беларускую дэмакратыю”, – адзначыла Святлана Ціханоўская.

Яна адзначыла, што разам з беларускімі сябрамі ЕНП – Беларускай хрысціянскай дэмакратыяй, Аб’яднанай грамадзянскай партыяй і Рухам за свабоду – у 2020 годзе была праведзеная магутная кампанія, за якой паследавалі дэмакратычны ўздым і яго жорсткае задушэнне.

Але, падкрэсліла Святлана Ціханоўская, нягледзячы на катаванні, арышты і выгнанне, беларусы ніколі не здадуцца. Яна дадала: “Беларусь – гэта Еўропа, Беларусь – не Расея”.

Рэзалюцыя па Беларусі

У выніку Еўрапейская народная партыя прыняла рэзалюцыю, у якой заявіла, “што Беларусь нельга параўноўваць з нелегітымным рэжымам Лукашэнкі, які гандляваў беларускім суверэнітэтам і дапусціў прысутнасць расейскага войска на беларускай зямлі ў сілу сваёй поўнай экзістэнцыйнай залежнасці ад пуцінскага рэжыму”. Заяву падрыхтавала БХД разам з хрысціянска-дэмакратычнымі партыямі Чэхіі і Славакіі – KDU-ČSL і KDH.

“Мы, партыі-сябры Еўрапейскай народнай партыі, лічым беларускі народ, у тым ліку прадстаўнікоў Вольнай Беларусі, якія знайшлі прытулак у нашых краінах, сваімі сябрамі і саюзнікамі і пацвярджаем нашу прыхільнасць да свабоды, суверэнітэту, дэмакратыі і росквіту Беларусі. Мы не прызнаем нелегітымны рэжым Лукашэнкі як прадстаўнікоў беларускага народа. Мы заклікаем еўрапейскіх лідэраў і ўрады падвоіць свае намаганні для падтрымкі барацьбы беларускага народа за свабоду і дэмакратыю, а таксама забяспечыць прымяненне максімальна адрасных санкцый супраць Лукашэнкі і членаў яго нелегітымнага рэжыму, якія прыгнятаюць беларускі народ і дапамагаюць пуцінскай агрэсіі супраць Украіны. Мы публічна заяўляем, што беларусы не з’яўляюцца ворагамі і акты дыскрымінацыі, знявагі ці гвалту ў дачыненні іх, як і да каго б там ні было, непрымальныя, а звязаныя выпадкі павінны разглядацца як акты расісцкіх паводзін у адпаведнасці з законам. У адрозненне ад сябраў нелегітымнага рэжыму Лукашэнкі, якія знаходзяцца пад санкцыямі ЕЗ, шараговыя беларусы ў Еўразвязе павінны мець доступ да юрыдычных паслуг, прапіскі, вучобы, банкаўскіх паслуг і г.д.” – гаворыцца ў заяве.

У заяве адзначаецца, што “замест таго, каб забараняць беларускім студэнтам вучыцца ў еўрапейскіх універсітэтах, гэтыя ўніверсітэты могуць прыняць унутраныя законы аб прадухіленні распаўсюджвання расізму, таталітарных ідэалогій і г.д.”

“Мы заклікаем усе краіны, якія прымуць законы аб дапамозе ўкраінскім уцекачам вайны, уключыць беларусаў-уцекачоў з Украіны, якія перасеклі яе мяжу пасля 24 лютага 2022 года, і прыраўняць іх да ўкраінцаў”, – адзначылі ў ЕНП.

Партыя заклікала “ўсе дэмакратычныя краіны Еўропы і свету прымаць палітычных бежанцаў з Беларусі, працягваць падтрымліваць праграмы для беларусаў у сферы адукацыі, падтрымкі бізнесу, лячэння і г.д.”, забяспечваць умовы, магчымасці для перамяшчэння беларускага прыватнага бізнесу.

ЕНП падтрымлівае аб’яднаныя дэмакратычныя сілы Беларусі, іх лідара Святлану Ціханоўскую, правацэнтрысцкую кааліцыю, у якую ўваходзяць сябры ЕНП – Беларуская хрысціянская дэмакратыя, Аб’яднаная грамадзянская партыя і Рух за свабоду, а таксама Каардынацыйную раду.

ЕНП патрабуе неадкладнага і безумоўнага вызвалення палітвязняў, у тым ліку Паўла Севярынца, Таццяны і Дзмітрыя Канеўскіх, Ігара Салаўя, Паўла Спірына, Уладзіміра Няпомняшчых, Аляксандра Аграйцовіча, Паўла Белавуса, Андрэя Кудзіка, Мікалая Сяргеенку, Рамуальда Улана, Аляксандра Нагелы і Андрэя Кабанава.

Цалкам тэкст заявы тут.

The post Рэзалюцыя ЕНП: Забараніць нелегітымны рэжым Лукашэнкі і падтрымаць барацьбу беларускага народа за свабоду і дэмакратыю appeared first on Афіцыйны сайт Беларускай Хрысціянскай Дэмакратыі (БХД).

Нагадаем, 19 студзеня 2022 года сход заснавальнікаў БХД прыняў заяву, у якой яшчэ раз падкрэсліў, што наша дзейнасць вядзецца поўнасцю ў адпаведнасці з дзеючым заканадаўствам Рэспублікі Беларусь і ўключае ў сябе выключна мерапрыемствы, якія адпавядаюць беларускаму заканадаўству, у рамках падрыхтоўкі да рэгістрацыі партыі.

Заснавальнікі аргкамітэта партыі Беларуская Хрысціянская Дэмакратыя заявілі аб недапушчальнасці дзеянняў ад імя аргкамітэта БХД, якія могуць трактавацца як дзейнасць ад імя незарэгістраванай арганізацыі – любымі структурамі ці асобнымі грамадзянамі. У выпадку падобных дзеянняў кім-небудзь з заснавальнікаў партыі, з мэтай недапушчэння пагрозы абвінавачання іншых заснавальнікаў у дзейнасці ад імя незарэгістраванай арганізацыі, такія асобы аўтаматычна выключаюцца са спісу заснавальнікаў аргкамітэта партыі БХД.

The post Заява аргкамітэта партыі БХД appeared first on Афіцыйны сайт Беларускай Хрысціянскай Дэмакратыі (БХД).

Нагадаем, што цягам бягучага тыдня прайшлі перамовы паміж лідэрам дэмакратычных сіл Беларусі Святланай Ціханоўскай і міністрам адукацыі Чэшскай Рэспублікі Пятром Газдзікам.

Міністэрства адукацыі цалкам падтрымлівае намаганні беларускай грамадзянскай супольнасці і будзе працягваць аказваць падтрымку пераследуемым студэнтам, а таксама навукоўцам з Беларусі, выключаным па палітычных матывах.

Акрамя таго, міністэрства запэўніла беларускі бок, што чэшскія вышэйшыя навучальныя ўстановы прадоўжаць прымаць абітурыентаў з Рэспублікі Беларусь, калі гэта будзе адпавядаць умовам працэдуры прыёму. Студэнты з Рэспублікі Беларусь не могуць быць выключаны з вучобы з прычын іх грамадзянства. Гэтыя меры дазволяць беларускім студэнтам і студэнткам, абітурыентам і абітурыенткам вышэйшых навучальных устаноў Чэхіі адчуваць сябе абароненымi і працягваць навучанне ў Чэхіі для таго, каб з атрыманымі ведамі прыносіць карысць новай Беларусі.

Дасягнутыя дамоўленасці сталі магчымымі дзякуючы працы беларускай дыяспары Чэхіі, у тым ліку, Маладым хрысціянскім дэмакратам.

The post МХД дзякуе Святлане Ціханоўскай, Міністэрству адукацыі Чэхіі, усім актывістам, хто спрычыніўся да абароны інтарэсаў беларусаў appeared first on Афіцыйны сайт Беларускай Хрысціянскай Дэмакратыі (БХД).

Эрнст Сабіла – вязень ГУЛАГу, заснавальнік Беларускай Евангельскай Царквы, сустаршыня Беларускай Хрысціянска-Дэмакратычнай Злучнасці ў 1991-1995 гадах і сябра сучаснай Беларускай Хрысціянскай Дэмакратыі.

Нарадзіўся Эрнст Сабіла 18 сакавіка 1932 года ў Дзегцяроўцы, пад Мінскам. Сям’я Сабілаў як ненадзейная была выселеная падалей ад савецка-польскай мяжы — у Бабруйск. Падчас нямецкай акупацыі Cабілы далучыліся да евангельскіх хрысціян-баптыстаў. Партызанілі.

У 1951-м студэнт Медыцынскага інстытута ў Мінску Эрнст Сабіла быў арыштаваны гэбістамі. Артыкул 72б савецкага крымінальнага кодэкса: «Актыўная антысавецкая агітацыя з ужываннем рэлігійных і нацыянальных забабонаў». Прысуд — расстрэл. Расстрэл быў заменены на 25 гадоў пазбаўлення волі.

Быў голад. Былі здзекі. Былі хваробы. Спярша ў Падмаскоўі, потым на ўранавых шахтах у Усць-Каменагорску. Сабіла двойчы ўцякаў з лагера. Стралялі. Выжыў цудам: у найлепшага стралка аховы, які стаяў на вышцы, раптам заклініла зброю.

Вызвалены, Сабіла жыў пад пастаянным наглядам КДБ.

У 1988-м, ледзь толькі дыхнула Адраджэннем, Эрнст Сабіла арганізоўвае ў Мінску Беларускую Евангельскую Царкву. Вернікі з усёй Беларусі ехалі ў Сабілаву кватэру на Паўднёвым Захадзе. У 1989-м на І з’ездзе БНФ у Вільні менавіта пастар Сабіла зачытваў Божае Слова, а затым і правіў малітвы на першых фронтаўскіх мітынгах.

У 1990-я Сабіла як прадстаўнік пратэстантаў быў абраны адным з сустаршыняў Беларускай Хрысціянска-Дэмакратычнай Злучнасці.

30 мая 2006-га ўлады пазбавілі Беларускую Евангельскую Царкву рэгістрацыі.

У адказ пастар Сабіла (сам — крэпасць Божая сярод беларускіх руінаў) збудаваў у Асіповічах гэткі ж магутны малітоўны дом. Гэта ж такую моц даў чалавеку Бог, што і пасля трынаццаці гадоў ГУЛАГа, дзесяцігоддзяў уціску, цярпенняў і барацьбы цягаў мяхі з цэментам на будоўлі Дома малітвы.

На будоўлі здарыўся цуд. Цікаўныя хадзілі глядзець на ўласныя вочы: дом меўся стаяць у нізіне, і нават лужыны тут не высыхалі, але вялізны катлаван, у якім магла б змясціцца цэлая хата з дахам, застаўся сухі.

Усе апошнія гады і рэшту сваёй цялеснай дужасці пастар Сабіла ўклаў у будынак на краі балота. Эрнст Канстанцінавіч верыў, што неўзабаве гэтыя вялізныя залы будуць запоўненыя евангельскімі вернікамі, якія славяць Бога па-беларуску.

На сустрэчах з Сабілам, палітвязнем савецкіх часоў, моладзь замірала. І ў цішыні словы ягонага сведчання клаліся, быццам камяні ў падмурак. Сабіла сведчыш пра Бога ў сваім жыцці. Сабіла расказваў пра Беларусь, ягоны крыж. Сабіла гаварыў важка, вытрымліваў паўзы, і гэтыя паўзы цяжкія, як ягоны спакутаваны, але спакойны позірк спадылба, — каб да слухача дайшло.

— Набліжаецца мой час стаць перад Госпадам, — ціха, павольна, але так, што мурашкі па скуры, выгаворваш Эрнст Канстанцінавіч, — і ўжо адчуваю: свет рыхтуецца да таго, хто прыйдзе перад Хрыстом. Антыхрыста. Адчуваю вакол гэты дух.

Дух апошніх часоў…«Мы жывём сярод страшнага народа, які выракаецца сваіх продкаў», — сказаў калісьці Сабіла.

The post Памёр Эрнст Сабіла appeared first on Афіцыйны сайт Беларускай Хрысціянскай Дэмакратыі (БХД).

Вместо того чтобы заботиться о сохранении здоровья и жизни белорусских граждан, защиты их от ковида, власти заботятся о сокрытии статистики по реальной смертности, реальному числу заражений и даже по количеству пенсионеров, которое в прошлом году сократилось из-за неоправданно большого количества смертей. Вместо увеличения зарплаты медикам, работающим в ковидных отделениях, – политические увольнения медицинских работников, которых и так стране не хватает.

Есть элементарные  меры, которые не требуют больших расходов бюджета, но даже они не делаются.

Необходимо срочно ввести обязательное масочный режим в Беларуси. Нужно дать возможность семьям, которые могут перевести детей на дистанционное обучение на период эпидемии и не водить их в школу или в детские сады – срочно сделать это. Перевести студентов на время эпидемии на дистанционное обучение.

Наконец-то, разрешить Европейскому союзу ввезти вакцины для бесплатного вакцинирования граждан нашей страны.

Можно на период эпидемии ограничить массовые мероприятия закрыть кинотеатры и театры.

Если в самые кратчайшие сроки хотя бы эти меры не будут предприняты, это фактически будет означать, что власти сознательно идут на создание условий для заражения граждан коронавирусом. Как минимум можно говорить о преступной халатности чиновников, которые не предпринимают необходимых мер чтобы защитить белорусов.

Как известно, в мире есть два подхода к остановке эпидемии. Первый – это подход демократических стран ,которые стремятся любой ценой защитить жизни своих граждан, поэтому вводятся локдауны и экономики теряют деньги, но жизни граждан этих стран максимально защищены.

Второй подход – это китайский, когда вводятся жестокий локдаун на территорию очага вспышки эпидемии. И ценой здоровья, иногда и жизни людей на этой территории, вспышка коронавируса останавливается.

Как видим, белорусские власти предлагают третий путь создание условий для заражения максимального количества белорусов для формирования так называемого коллективного иммунитета. Цена такой политики – огромное количество зараженных и дополнительные смерти сотен тысяч простых белорусов.

Если государство не заботится о а жизни и здоровья своих граждан, то это должны сделать мы, простые граждане. Даже эти меры помогут сохранить здоровье, а возможно и спасти жизнь многим. Будем носить маски, по мере возможности переходить на дистанционное обучение либо работу, не посещать во время эпидемии культурно-массовые мероприятия, театры и кинотеатры –  это может подождать.

Наконец, давайте потребуем вместе от власти разрешить Европейскому союзу ввезти вакцины для белорусов, дать возможность дистанционного обучаться школьникам и студентам во время эпидемии.

Это не политические требования – это требование сохранить жизнь белорусам».

The post Виталий Рымашевский о ситуации с эпидемией коронавируса в Беларуси: appeared first on Афіцыйны сайт Беларускай Хрысціянскай Дэмакратыі (БХД).

У сувязі з тым, што ў Беларусі прыняты закон аб крымінальнай адказнасці за дзейнасць ад імя незарэгістраванай арганізацыі, 19 студзеня адбыўся сход заснавальнікаў партыі “Беларуская хрысціянская дэмакратыя”.

Хрысціянскія дэмакраты прынялі рашэнне аб працягу сваёй дзейнасці ў Беларусі ў рамках падрыхтоўкі да рэгістрацыі партыі і правядзенні для гэтага мерапрыемстваў у адпаведнасці з Законам РБ “Аб палітычных партыях”, а менавіта:

– падрыхтоўка да правядзення ўстаноўчага з’езда партыі;

– падрыхтоўка статута партыі;

– падрыхтоўка праграмы партыі;

– падрыхтоўка спісу заснавальнікаў партыі і іншых неабходных дакументаў для рэгістрацыі партыі ва ўстаноўленым заканадаўствам парадку.

У заяве аргкамітэт таксама адзначыў аб недапушчальнасці дзейнасці ад імя БХД іншых структур і асобных асоб.

Як адзначыў Віталь Рымашэўскі: “У Беларусі рэпрэсіі толькі ўзмацняюцца, знішчаецца грамадзянская супольнасць, прымаюцца новыя рэпрэсіўныя законы. Беларусі патрэбна развіццё, а не шматгадовы крызіс, які ўзмацняецца. І для гэтага неабходна ўстойлівая грамадзянская супольнасць і палітычныя партыі. Хрысціянская дэмакратыя, сацыяльная рыначная эканоміка – гэта паспяховая мадэль палітычнага і эканамічнага ладу. Сёння няма ўмовы для перамогі на дэмакратычных выбарах, але мы можам рыхтаваць праграму партыі, якая стане асновай рэформаў будучай Беларусі”.

Кажа Вольга Кавалькова “Замест дыялогу і іншых дзеянняў накіраваных на пераадоленне крызісу, кожны дзень мы атрымліваем новыя забараняльныя законы, якія робяць нашу краіну небяспечнай для людзей, усё больш раз’ядноўваюць грамадства. Сітуацыя складаная, але нават у гэтых умовах неабходна працягваць працу і рабіць няхай маленькія, але крокі да пераменаў.І для гэтага мы будзем выкарыстоўваць магчымыя спосабы для аб’яднання і сумесных дзеянняў, накіраваных на развіццё грамадства і дзяржавы. Мы працягнем дамагацца вызвалення ўсіх палітвязняў, сярод якіх нашы калегі Павел Севярынец і Таццяна Канеўская. Важна памятаць, што наша сіла – у адзінстве і салідарнасці, веры і барацьбе адзін за аднаго і Беларусь”.

The post Заснавальнікі аргкамітэта партыі “Беларуская хрысціянская дэмакратыя” заяўляюць аб сваёй працы ў Беларусі толькі ў рамках дзейнага заканадаўства appeared first on Афіцыйны сайт Беларускай Хрысціянскай Дэмакратыі (БХД).

Канеўская адбывала пакаранне — 6 гадоў пазбаўлення волі — у гомельскай жаночай калоніі № 4 за ўдзел у масавых пратэстах. Адміністрацыя калоніі адмовілася паведаміць адвакату, куды менавіта перавялі яе падабаронную.

У Беларусі для жанчын гэта можа быць турма ў Жодзіне, Магілёве ці Горадні. Там зняволеныя не маюць магчымасці выходзіць на працу, утрымліваюцца ў камерах, маюць абмежаванні на лісты, спатканні і перадачы. Такія захады прымяняюць да «парушальнікаў правілаў унутранага ўтрымання» калоній. Вядома, што ў лістападзе Таццяну Канеўскую на 20 дзён змяшчалі ў штрафны ізалятар.

Нагадаю, што Канеўская — актывістка БХД, адна з лідарак кампаніі «Маці 328», якая змагалася супраць працяглых тэрмінаў для затрыманых паводле наркатычных артыкулаў Крымінальнага кодэксу. У 2020 годзе была даверанай асобай Святланы Ціханоўскай на прэзідэнцкіх выбарах. 8 жніўня 2020 году, за дзень да асноўнага галасавання, яе затрымалі. У Канеўскай чатыры сыны. Увесну мінулага году аднаго з іх, Змітра, пасадзілі на 3 гады за негатыўны каментар у адрас міліцыі ў тэлеграм-канале. У лістападзе-снежні 2021 году яе сын Аляксей адсядзеў 30 сутак за тое, што з’явіўся ў судзе, дзе быў сведкам, у масцы з надпісам «Честные люди». Суд палічыў гэта пікетам.

https://d1qi097eoj06ns.cloudfront.net/hramadstva/palitznyavolenuyu-tatstsyanu-kaneuskuyu-p/

The post Палітзняволеную Таццяну Канеўскую перавялі з калоніі ў «крытую» турму appeared first on Афіцыйны сайт Беларускай Хрысціянскай Дэмакратыі (БХД).

На жаль, гэтыя святы Беларусь сустракае ў суме па забітых і даведзеных да самагубства беларусах. З весткамі, што нашая краіна спрычыняецца да задушэння народнай рэвалюцыі ў Казахстане. З адчуваннем, што зло перамагае.

Але не варта адчайвацца, як не адчайваліся Марыя з Іосіфам, калі не маглі знайсці месца ў Віфлееме. Калі хаваліся ад Ірада ці былі вымушаныя шукаць паратунку ў іншай краіне.

Бо месца для Святой Сям’і было знойдзенае, Ірад памёр і ўсе змаглі вярнуцца ў родныя мясціны.

Гэтак жа вырашацца і пажаданні засмучаных беларусаў. Так, мы не ведаем «ані дня, ні гадзіны», але ж мусім чуваць, каб не ўпусціць свой час.

Пакуль жа няхай святло Віфлеемскай зоркі і радасць ад нараджэння Збавіцеля асвятляюць нам шлях да новай Беларусі.

The post З Раством Хрыстовым! appeared first on Афіцыйны сайт Беларускай Хрысціянскай Дэмакратыі (БХД).

Свабода зьвярнулася да вядомых у беларускай публічнай прасторы асобаў з просьбай адказаць на пытаньне: Што Вас парадавала/прымусіла ўсьміхнуцца ў 2021-м? Такім чынам мы паспрабавалі адшукаць крупінкі радаснага, добрага і сьветлага ў гэтым змрочным годзе беларускай гісторыі.

The post «Мы бачым прыкметы таго, як Беларусь сасьпявае». Павал Севярынец пра добрае ў 2021-м appeared first on Афіцыйны сайт Беларускай Хрысціянскай Дэмакратыі (БХД).

25 траўня 2021 года Магілёўскі абласны суд прыгаварыў Паўла Севярынца да сямі гадоў пазбаўлення волі ў калоніі ўзмоцненага рэжыму. Суд праходзіў у закрытым рэжыме, не пускалі нават родных. Пасля абвяшчэння прысуду Севярынец звярнуўся да ўсіх, хто быў у зале: «Беларусь будзе вольнай! Верым! Можам! Пераможам!».

У верасні Паўла Севярынца перавялі ў сумнавядомую калонію ў Шклоў, тую самую, дзе загінуў Вітольд Ашурак.

Літаральна праз 10 дзён пасля гэтага, 1 кастрычніка ў Віцебску памёр яго бацька, беларускі журналіст і паэт, аўтар паэтычных кніжак для дзяцей Канстанцін Севярынец. Ён хварэў на каронавірус. Павел быў агаломшаны гэтай навіной. На пахаванне да бацькі яго не адпусцілі.

На волі Паўла чакаюць жонка Вольга і малы Францішак. Гісторыя Вольгі і Паўла пачалася 12 гадоў таму. Дзяўчына паступіла на філфак БДУ і аднойчы па запрашэнні сяброў пайшла глядзець дакументальны фільм «Плошча», дзе быў таксама і Павел. Там яны пазнаёміліся, пачалі сустракацца. Неўзабаве Паўла арыштавалі за ўдзел у пратэстах пасля выбараў 2010 года. Яго судзілі і адправілі адбываць «хімію» ў Куплін (Берасцейская вобласць). Праз некалькі месяцаў пасля вызвалення з «хіміі» Вольга і Павел пабраліся шлюбам. А ў сакавіку 2018-га ў сям’і нарадзіўся сын – Францішак. Як жартаваў Павел, да стагоддзя Беларускай Народнай Рэспублікі.

– Пазнаёміліся мы з Паўлам праз агульнага сябра Кастуся. Ён цяпер жартуе, што недарма жыве на свеце – пазнаёміў Севярынцаў. Павел, можна лічыць, зрабіў прапанову рукі і сэрца на першым жа спатканні, а вось я думала доўга. Цяпер дакараю сябе, што не адразу пагадзілася. А ўвогуле, каханне спее ў штодзённасці, загартоўваецца ў выпрабаваннях, і цяпер у мяне адчуванне, што яму няма межаў, – кажа ў інтэрв’ю «Белсату» Вольга.

– Сёння ў Паўла дзень нараджэння. Ці планавалі штосьці адмысловае ў гэты дзень?

– Вельмі хацелася б нешта адмысловае зрабіць для яго, але абставіны такія, што асабліва не разгорнешся. Днямі адправілі яму дазволеную месячную перадачу з садавіною – поўную скрыню смачных спелых пахучых яблыкаў. Вечарам сёння чакаем званка ад Паўла, якраз рэжымны званок выпаў, то зможам асабіста павіншаваць, заспяваем з сынам Францішкам «З Днём нараджэння цябе» і скажам, як моцна яго любім і чакаем. Думаю, для Паўла гэта будзе найлепшы падарунак. Упэўненая таксама, што шмат людзей у гэты дзень згадае Паўла добрым словам ці малітвай, а гэта дарагога варта.

– Як змянілася вашае жыццё за гэты час, пакуль Павел за кратамі?

– Многае змянілася. Раней мы маглі шмат часу праводзіць разам, клапаціліся пра нашага доўгачаканага сына, якому тады было толькі два годзікі. Цяпер гэта разбурана. Павел за кратамі, Францішку хутка чатыры. Да майго штодзённага жыцця дадаліся новыя абавязкі і адказнасці – клопат пра сям’ю, частка Паўлавых справаў, публічнасць, адказнасць за сына цяпер цалкам на мне. З іншага боку, у нашых стасунках нічога не змянілася, мы, як і раней, любім адно аднаго, а нашае каханне толькі ўзрасло. Нават калі Павел не побач з намі, мы адчуваем ягоную падтрымку, клопат і любоў. З прыемных рэчаў дадалася таксама неверагодная, прыгожая, настойлівая беларуская салідарнасць. За якую мы ўсёй сям’ёй вельмі ўдзячныя. Сябры, сям’я, вера ў лепшае і ў Бога дапамагаюць трымацца.

– Павел за кратамі больш за год. Як удаецца падтрымліваць стасункі?

– Я ганаруся сваім мужам і тым шляхам, які ён выбраў. Ведаю, што ён перажывае, што ўсё цяпер так. Але я не хачу, каб ён вельмі занураўся ў такія думкі, таму ўсімі сіламі падтрымліваю яго і стараюся радаваць. Жыццё ідзе. Нашыя стасункі такія – на адлегласці. Але ёсць лісты, ёсць рэдкія званкі. Мы рыхтуемся да дня, калі абдымемся зноў, да будучых радасных дзён, і за гэта трымаемся.

Павел застаўся такім жа родны, такім жа ўважлівым да мяне, толькі яшчэ больш мяккім. Ніколі не разумела, як можна быць такім моцным і пяшчотным адначасова.

– Як вы наладжваеце і падтрымліваеце сувязь Францішка з татам?

– Павел падтрымлівае з сынам сувязь праз лісты. І я скажу, што ў яго гэта добра атрымліваецца. Праз лісты ён выхоўвае яго, вучыць клапаціцца пра іншых, вучыць маліцца, піша гісторыі пра Радзіму, прыдумляе казкі і калыханкі. Павел піша для Францішка асобны ліст, і ён звычайна прыходзіць у вялікім канверце, бо да кожнага ліста прыкладзены малюнак – партрэт, малюнак машынкі ці храму. Францішак вельмі чакае лістоў ад таты, бывае, што разы тры на дзень просіцца, каб я схадзіла і праверыла паштовую скрыню – ці не прыйшоў ліст ад таты. Мне здаецца, вялікая заслуга Паўла, што паміж ім і Францішкам на доўгім спатканні пасля 1,5 года расстання не было ніякіх няёмкасцяў, ім не трэба было прызвычайвацца адзін да аднаго. Францішак проста сказаў: «О, тата, прывітанне, давай лётаць самалёцікам», – і пайшоў да яго на рукі. Паша вельмі ўважлівы да сына – і ў лістах, і пры кароткіх званках, і на рэдкіх спатканнях. Мы стараемся даць Францішку разуменне, што нават калі тата далёка, то ён усё роўна клапоціцца пра яго і вельмі любіць. Што тата не вінаваты ў тым, што ён не побач з намі. Мы стараемся максімальна ўключаць Францішка ў жыццё, звязанае з Паўлам: разам пішам яму лісты, разам збіраем перадачы, размаўляем пра тату, марым, як нам будзе цудоўна, калі тата вернецца, молімся за яго.

Павел стараецца на святы даслаць Францішку адмысловы ліст і спецыяльны малюначак, віншаванне. Дый я на святы заўсёды рыхтую асобны падарунак ад таты: паводле легенды, гэты падарунак ад таты, як і лісты, прыносіць паштальён, тата яго так перадае.

Францішак расце, і я бачу, што ён усё больш сумуе без Паўла, часта пытаецца, калі ён вернецца, просіць мяне памаліцца, каб тата хутчэй вярнуўся. Гэта разрывае сэрца. Думаю, Паўлу таксама няпроста, але з Божаю дапамогай мы з усім гэтым справімся. Мы ёсць адно ў аднога, і гэта самае галоўнае. Нашую любоў і каханне ніхто не зможа забраць.

– Якая сітуацыя з ліставаннем? Што пішаце ў лістах адно аднаму?

– Лісты ідуць, але павольна. Адно аднаму пішам словы падтрымкі, словы кахання. Марым пра спатканне, дзелімся тым, як праходзяць дні, дзелімся радасцямі і смуткамі. Павел мала піша пра побыт ці працу, больш пра свае адчуванні, пра тое як сумуе, дзякуе часта сябрам за падтрымку, піша парады ў выхаванні сына, перадае вітанні. Размаўляем у лістах так, як бы размаўлялі, калі б былі разам. Наабяцаў мне такіх зорак з неба, што да канца жыцця не выканаць. Як вернецца, буду зачытваць яму, каб не забыўся.

– Чула ад розных асобаў, якія ліставаліся з Паўлам, пра неверагодную падтрымку, якая адчуваецца ў ягоных лістах. Адкуль у яго столькі сілаў падтрымліваць і натхняць іншых людзей нават з няволі?

– У адным са сваіх зваротаў з-за кратаў Павел напісаў: «Перамагае не той, хто кажа: «Я не зламаўся», а той, хто ведае, дзеля чаго ён мусіць выстаяць…» Павел ведае: дзеля сваёй сям’і і дзетак, дзеля будучай Беларусі, дзеля Госпада. Аднойчы выбраўшы гэты шлях, ён мужна і настойліва ім ідзе, бо ведае, што гэты шлях праведны. Цяжкі, але праведны.

Паўлу важна, каб ягоныя ідэі працягвалі жыць і каб яны былі пачутыя. Ён часта піша ў лістах іншым людзям пра свае кнігі, праекты, сям’ю, пра тое, што можа рабіць кожны з нас: працаваць над сабой, над сваім сэрцам, паглыбляць веру, размаўляць па-беларуску, захоўваць годнасць.

– Чым займаецца Павел у зняволенні? Як ягонае здароўе?

– Цяпер Павел у Шклоўскай калоніі, працуе на пілараме ў другую змену, кажа, што як вяртаецца з працы, бачыць зоркі. Здароўе цярпіма, хоць ёсць хранічныя хваробы, якія часам дакучаюць, у калоніі здароўе не паляпшаецца, адназначна. Працаваць над кнігамі яму вельмі складана, бо вольнага часу застаецца зусім няшмат: адпісаць на лісты падтрымкі, намаляваць малюнак сыну – вось і час скончыўся. Але ідэя кніг застаецца – скончыць раман «Беларусалім», напісаць кнігу пра сям’ю і дапісаць казку сыну [гаворка пра «Казкі пра Белага анёла, Зорку і цёмную краіну, якая робіцца светлай», якую Павел піша сыну і дасылае часткамі ў лістах. – Заўвага аўт.]. А яшчэ сястра Ганна падкінула ідэю маляваць ілюстрацыі для кнігі вершаў Канстанціна Паўлавіча, іхнага таты.

– Наколькі вы адчуваеце падтрымку і салідарнасць ад іншых людзей?

– Ад дабрыні родных, дарагіх, знаёмых і незнаёмых беларусаў проста няма словаў. Мяне апошнім часам не могуць расчуліць нават самыя страшныя навіны, але ад чалавечай падтрымкі, уважлівасці, нечаканых прыгажэнных падарункаў плачу. Колькі прыходзіць паведамленняў са словамі падтрымкі, колькі людзей моліцца за Паўла, колькі дапамогі, салідарнасці, падарункаў, кветак – гэтага проста нельга палічыць. Як толькі пра нас ні клапаціліся! Пакуль паводле незвычайнасці на першым месцы шведская сценка для Францішка, бясконцыя пакункі з прысмакамі ад знаёмай з-за мяжы і памытыя патэльні. Пакуль я была на судзе над Паўлам, мая сяброўка, у якой ёсць ключ ад кватэры, вымыла нам усе стогадовай даўніны патэльні і духоўку, ды так, што яны блішчэлі. І самае неверагоднае – уся дапамога прыходзіць абсалютна без ніякіх просьбаў з майго боку на працягу ўсяго гэтага часу, як Паша за кратамі. Беларусы любымі сіламі імкнуцца дапамагчы. Павел заўсёды пры нагодзе перадае падзяку ўсім, хто дапамагае сям’і і моліцца. Без сяброў наш шлях быў бы нашмат цяжэйшы.

– Ці паўплывала зняволенне Паўла на стасункі ў вашай сям’і?

– Калі і паўплывала, то толькі ў тым, што мы яшчэ больш любім адно аднаго і яшчэ больш адно аднога трымаемся. Зняволенне, цяжкія часы – гэта ў пэўным сэнсе школа асабістага росту, хоць і жорсткая, гэта праца над сабой і над стасункамі ў сям’і ў тым ліку. Мы стараемся захоўваць у сабе найлепшае, нягледзячы ні на што, і выкарыстоўваць гэты час для памнажэння дароў у сабе і ў сям’і.

– Як вы ўяўляеце сабе дзень, калі Павел выйдзе на волю?

– Я ўяўляла гэты дзень мільён разоў, не менш. Найбольш мне падабаецца, як марыць пра дзень вызвалення наш сын Францішак. Калі мы з ім вячэраем, ён часта кажа: «Мама, ну што, пра што пагаворым? Давай пра тату! Мама, як будзе цудоўна, калі тата вернецца, гэта будзе такая любоў, што тата нават заплача ад радасці, і мы будзем разам абдымацца, цалавацца, і тата нас абдыме, і мы будзем гуляць у снежкі і разам будаваць горад, і маляваць, накрыем смачны стол і будзем святкаваць і буськацца».

– Як вы будзе сустракаць Новы год? Якое жаданне хочаце загадаць?

– У нас ува ўсіх адно жаданне – дачакацца перамогі дабра над злом у Беларусі. Новы год правядзем у коле сям’і і сяброў. Сходзім сям’ёй на імшу падзякі, якая традыцыйна ў каталікоў праводзіцца на заканчэнне года. Падзякуем за тое, што было, памолімся за нашага Паўла і за Беларусь.

– У вас ёсць свая інтэрнэт-крама «Кропля». Раскажыце пра яе.

– У нас з Паўлам ёсць інтэрнэт-крама сэнсоўных падарункаў па-беларуску «Кропля.бай». Гэта наш сямейны праект, мы стварылі яе разам, калі толькі нарадзіўся Францішак, і цяпер крамка расце разам з ім. У нас больш за 200 тавараў, многія з якіх самі па сабе асобныя праекты, мы стараемся напаўняць «Кроплю» сэнсоўнымі прыгожымі рэчамі і абавязкова па-беларуску. Заходзьце да нас! Спадзяюся, знойдзеце рэчы, якія вам спадабаюцца.

– Як можна падтрымаць вашую сям’ю і самога Паўла?

– Найперш малітвай. Для нас гэта самае каштоўнае. Прашу таксама пісаць Паўлу лісты падтрымкі. Прашу набываць і чытаць ягоныя кнігі: ён падкрэсліваў, што ўсё, што хацеў, ён ужо сказаў у сваіх кнігах. А таксама верыць у лепшае і не апускаць рук. Не забывацца на тых, хто цярпіць.

Даведка

Павел Севярынец прысвяціў палітыцы 25 гадоў жыцця. Агулам правёў у турмах і на «хіміях» больш за сем гадоў, напісаў 12 кніг.

Першы раз з палітычных матываў Паўла арыштавалі 2 красавіка 1998 года падчас апазіцыйнай маніфестацыі ў Менску за «зрыў канцэрту, прысвечанага аб’яднанню Расеі і Беларусі». Паўла змясцілі ў СІЗА, але праз два месяцы пад ціскам беларускай і міжнароднай грамадскасці яго вызвалілі і адправілі пад падпіску пра нявыезд у Віцебск. Крымінальную справу закрылі.

У 2005 годзе Паўла абвінавацілі ў арганізацыі акцыяў пратэсту супраць «трэцяга тэрміну Лукашэнкі», што адбыліся ў Менску пасля «рэферэндуму-2004» 18 і 19 кастрычніка. Яго засудзілі да трох гадоў абмежавання волі («хіміі»), з улікам амністыі тэрмін быў скарочаны да двух гадоў. Адбываў пакаранне палітык на лесанарыхтоўках у вёсцы Малое Сітна, дзе напісаў кнігу «Лісты з лесу».

У снежні 2010 года падчас масавай акцыі супраць фальсіфікацыі выбараў (Плошча-2010), Паўла зноў арыштавалі. Пяць месяцаў адседзеў у турме КДБ, а затым два гады і два месяцы – у спецкамендатуры ў вёсцы Куплін Пружанскага раёну, дзе напісаў кнігу «Беларуская глыбіня». У той час прызнаны палітычным вязнем. Вызвалены ў кастрычніку 2013 года.

СП, belsat.eu

The post Вольга Севярынец: Я ганаруся сваім мужам і тым шляхам, які ён выбраў appeared first on Афіцыйны сайт Беларускай Хрысціянскай Дэмакратыі (БХД).